14.27 uur. We gaan vaart maken en dan dat geweldige gevoel van opstijgen. Prachtige wolkjes boven Amsterdam. Wat zou ik graag eens een vogeltje zijn....

15.00 uur. Net voorbij Hannover. Inflight Sudoku met een nootje en een cola.

16.00 uur. Pasta boven Rusland, Pleun heeft rijst (zal niet de laatste keer zijn?!) Wijntje erbij? Ach, ergens op de wereld is het vast 'wijntjestijd' ...

Ergens? Waar we naartoe gaan is het avond, dus waarom ook niet??

Minsk onder ons, temperatuur -51, snelheid 909km, hoogt 33.000 foot .

Bij de stoel lag al een kussentje, dekentje en een paar sokken. Ook een tandenborstel en later werd nog een blinddoek uitgereikt (leuk voor vanavond???) Lijkt net echt!

16.30 uur. Oeps!!! Verplicht ramen dicht en slapen! Eva Casidy op de koptelefoon en lekker relaxen. Geen Moskou kijken dus...

16.55 uur. Fasten your seatbelts please! Ja, hallo! Ik zit net lekker onderuit. Blik stiekem naar buiten want Moskou staat op de kaart. Het is nog steeds licht. Voel aardig wat turbulentie, schrijft heel moeilijk met al die hobbels.

Tuna onder ons (of Tonijn?)

Na af en toe een beetje dutten weer klaarwakker! Rond 20.00 uur loopt mijn pc vast. Dus nu ook geen muziek meer dan maar een sudoku in een boekje maken.

23.30 uur. Ontbijt, haha, je zult het toch meemaken. slaap je net een beetje, is het gedaan met de rust.

Zonsopgang boven Calcutta volgens de kaart (heb altijd gedacht dat dit aan de kant van Amerika ligt).

Nog 1 uur 10 minuten te gaan, het is dus nu 00.05 uur thuis.

00.15 uur. Het is inmiddels klaarlichte dag. De zon schijnt volop, vreemd hoor! Straks op Hong Kong W1 volgen en om 09.20 uur (plaatselijke tijd) bij gate 65 zijn. Nog 30 minuten volgens de pc, dan is het dus 7.12 uur (thuis 1.12).

Rond 1.00 uur geland in Hong Kong.

Wil je mijn visitekaartje?

zondag
| 24 Januari 2010 | 19:31:54

Zondag 23 augustus

Vanaf nu plaatselijke tijd, het is hier dus inmiddels ergens zondag geworden. Om 9.00 uur zitten we weer in het vliegtuig. Op het vliegveld hebben we de eerste mondkapjes gezien. Gillen!

Bij het binnen gaan van dit vliegtuig werden sommige mensen apart genomen voor een temperatuurtje...

Nog 4.45 te gaan. Tot nu toe is het ons reuze meegevallen.

9.32 uur opstijgen. Geplande vliegtijd 4.11 uur.

Ja hoor, we moeten een gezondheids verklaring invullen.

10.30 uur eten: roerei met spinazie en een worstje. Bijzonder fruit toe: wit met zwarte kiwispikkels, erg lekker! Daarna zitten slapen tot half zeven.

12.15 uur. Links Maleisië (de tijd loopt weer een uur in, snap er nu niets meer van, ga thuis wel verder rekenen).

12.50 uur geland met aardig wat luchtzakken en een groene Pleun naast me (geintje).

Bij de douane moesten we een visum kopen voor 20 euro. Daarna naar het volgende loket. Controle door een ontzettend suffige beambte. Met lodderige ogen vroeg hij me de naam van ons hotel. Wist ik veel??? Stond in mijn papieren, weet echt niet al die namen uit mijn hoofd. Toen keek hij me aan en vroeg: Choclat??? Ik antwoordde dat ik het niet had en gaf hem iets 'typisch Hollands´ een zwart-wit bal. Ben benieuwd wat voor gezicht hij heeft getrokken toen hij hem doorbeet....

Vervolgens nogmaals een controle. Toen achter een heel klein supersnel ventje aan naar de KRAS bus. Dwars door Jakarta, een stad met heel veel tegenstellingen. Wolken krabbers, zelfs een " Twin Tower" maar ook heel veel krotten. Het hotel is prachtig. In middels hebben we de koffers ingedeeld en een heerlijk douche genomen. Nu eens kijken of we iets kunnen eten, het is 17.00 uur Java tijd.

maandag
| 24 Januari 2010 | 19:27:40

Maandag 24 augustus

Vandaag naar de haven Sunda Kalapa van Jakarta. Prachtige houten Makassaarse zeilschoeners, net alsof je in een oude film was beland. De mensen zijn dagloners die duidelijk nog niet te maken hebben met de arbo, hier wordt hard gewerkt en zwaar gesjouwd. Zij verdienen slechts 2 euro per dag!!!! In Jakarta rijden 4 miljoen brommers!

Daarna zijn we naar de Botanische tuin gereden in Buitenzorg, oftewel Bogor.

Hier staat het buitenverblijf van Van Imhoff. Het is gigantisch met in de tuin wel 600!!! herten. Ongelooflijk!

Veel mooie planten en bomen gezien en voor het eerst boven een gat geplast. Niet al te fris, om niet te zeggen smerig...

In de bus reden we via prachtige theeplantages naar een geweldig lunchbuffet.

Daarna naar Bandung waar we twee nachten zullen blijven.

Allemachtig prachtig zoals de Indonesiërs hier zeggen!

dinsdag
| 24 Januari 2010 | 19:23:30

Dinsdag 25 augustus

Na het ontbijt naar het geldwissel-kantoor waar we moesten wachten tot de koers binnen was.

Via een fruitmarkt waar we inheemse soorten fruit hebben geproefd ging de reis naar de krater van Tangkubanan Perahu; de tweeling-vulkaan. De bus kon niet helemaal naar boven, halverwege moesten we in kleine busjes overstappen.

Wat een geweldig uitzicht!

En wat een stank: rotte eieren!!!

Deze vulkaan werkt nog en het was fantastisch om te zien hoe de rookpluimen eruit kwamen. Bij de afdaling ´hielpen´ twee gidsen per persoon. Zij dreven onze groep helemaal uit elkaar en waren vreselijk opdringerig, later draaide dit uit op een agressieve manier van verkopen. Je mocht deze jongens geen fooi geven, maar werd min of meer verplicht om souvenirs te kopen tegen een veel te hoge prijs!!!!! Dit deed ons bijna vergeten hoe mooi het hier was:

De warmwaterbronnen waar eieren in werden gekookt, de stoom die uit de gaten in de grond opsteeg….

De lunch gebruikten we in een restaurant met zwavelbaden, de bronnen van Ciater. Het koudste bad was 39° en het volgende 42°. Omdat het niet verstandig was om langer dan 10 minuten in de baden te blijven, hield de hele groep het bij pootje baden.

Het gaf overigens wel een heerlijk schoon, ontspannen gevoel achteraf!

Rond 16.00 uur waren we weer in het hotel.

Op zoek naar een internet café, maar dat mocht helaas niet lukken. Er waren nogal wat wachtenden voor ons.

Klein detail: je moest je schoenen uit wanneer je achter de pc ging en achterlaten bij de kassa...

Even door het superchique winkelcentrum gelopen en toen was het na een heerlijke douche tijd om te gaan eten. Rond een uur of half elf onze vermoeide ledematen gestrekt…

woensdag
| 24 Januari 2010 | 19:20:37

Woensdag 26 augustus

4.45 uur Wake up call!!!
Is dit vakantie? Even lekker douchen en dan ontbijten. De keus was in dit hotel beperkt: nasi of mihoen met van alles erbij of brood met jam of gebakken ei. Wel was er weer overheerlijke meloen en mango!

Om 6 uur zit iedereen in de bus naar het station. Dat was niet te missen, want er staat een prachtige oude locomotief voor het station.

Ook staan hier tientallen becak’s de fietstaxi’s. Om half zeven zitten we in de trein naar Yogyakarta. De plaatsen in de trein zijn boven verwachting ruim en comfortabel! Nancy deelt de ‘kerstpakketten’ uit: de lunch voor onderweg.

Na zo’n 10 maal het melodietje van de Big Ben te hebben gehoord, zet de trein zich keurig op tijd in beweging. Wat een prachtige reis! Het was net alsof je in een film terecht kwam. Als je links keek miste je gegarandeerd rechts iets! Prachtige heuvels, rijstvelden en pittoreske dorpjes. Overal waar we stopten waren heel veel gelukkig kinderen dankzij de pennen, ballonnen, snoepjes en andere cadeautjes die we bij ons hadden.

Na een uur of 7 hadden we onze bestemming bereikt: Yogyakarta.

Eerst naar de Prambanan, een Hindoetempelcomplex.

Tijdens enkele aardbevingen zijn veel gedeelten ingestort. De stenen zijn allemaal op hoopjes gelegd en worden als een ingewikkelde puzzel weer aan elkaar gelegd. Hier werden we rondgeleid door een gids uit Hoogvliet. Hij vertelde dat hij een goede moslim was: hij dronk elke dag alcohol en trok zich niets aan van de Ramadan. Het was trouwens niet eenvoudig om aan alcohol te komen. Wijn zag je nergens en zelfs bier was niet te vinden buiten de restaurants.

Omdat we geen zin hadden om mee te gaan naar een dansvoorstelling met diner (op Bali hebben we ook een soortgelijke excursie geboekt) besloten we simpel aan de overkant bij de Carrefour een hapje te gaan eten. Om daar te komen was trouwens een verkapte zelfmoordpoging: als de beveiliging van het hotel niet zou helpen, kwam je nooit tussen het verkeer door naar de overkant.

Na een simpel patatje met kippenpootjes zijn we op ons balkon gaan zitten met een cola (!!!!) en een nootje. Regelmatig schalde het gezang van de oproep tot gebed ons om de oren en we besloten op tijd ons heerlijke bed in te kruipen.

Borobodur
| 24 Januari 2010 | 19:16:46

Donderdag 27 augustus

Vandaag zijn we eerst naar een Batik atelier geweest, daarna naar een zilversmid, een museum.

Vervolgens naar één van de hoogtepunten van Java:

de Borobudur, één van de zeven wereldwonderen!

De Borobodur is een meer dan duizend jaar oud gigantisch Boeddhistisch tempelcomplex en het grootste heiligdom ter wereld.

De basis van deze stupa is 123 bij 123 meter . De negen verdiepingen staan voor meditatie oefeningen ter voorbereiding op het Nirwana of hiernamaals.

Er zijn meer dan 400 stupa’s en het lijkt net op een reusachtige taart met toefjes room er op! De Borobodur gaf een prachtig uitzicht op de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië. Wat een imposante belevenis was dit!

We zijn ook nog naar het paleis van de sultan geweest; de Kraton, met een geweldige, humoristische gids van rond de 80 met een glazen oog! Hier mochten de dames gewoon met korte broek en zelfs een bloot topje naar binnen, maar de mannen moesten hun knieën bedekken!!!

vrijdag
| 24 Januari 2010 | 19:12:16

Vrijdag 28 augustus

Vandaag een lange rit voor de boeg. Onderweg zien we aan de linkerkant de Merati vulkaan met een mooie rookpluim met ons meereizen.

We stoppen bij het paleis in Solo oftewel Surakarta, het Mangkunegaran paleis. Het wapen van de sultan heeft een theetak en katoenplant: de primaire levensbehoeften en de initialen van de sultan. We vervolgen de lange reis van 350km richting Bromo. Op het moment dat we dachten dat we op de plaats van bestemming waren, kregen we te horen dat we nog 3 kwartier met een vrij gammel klein busje omhoog moesten. Deze weg was aardedonker en zat barstensvol levensgevaarlijke haarspeldbochten. Dit was echt een tegenvaller en een aanslag op je incasseringsvermogen, op alle fronten… We logeerden in cottages, die ongetwijfeld bij daglicht een prachtig uitzicht zouden hebben. Maar het was al aardedonker en aangezien we de volgende ochtend om 3 uur uit bed moeten, kruipen we snel - en diep vanwege de kou op deze hoogte – onder de dekens!

Bromo
| 24 Januari 2010 | 19:11:11

Zaterdag 29 augustus

Vanmorgen om 3 uur opgestaan. Een snelle douche en flink wat laagjes kleding over elkaar en dikke sokken aan om warm te blijven. We moeten nog hoger en met het gammele busje over hobbelige wegen rijden we drie kwartier omhoog!

De Bromo vulkaan ligt in het Tengergebergte. We worden gebracht bij het plateau van de Munggalpas op 3100 meter . Hier wachten we de komst van de zon af. Het wachten wordt beloond: de overweldigende schoonheid van het ontwaken van de wereld is bijna niet te beschrijven!

De grauwe schemer maakt langzaam plaats voor een zacht blauwe lucht en een aarzelende oranje-roze streep aan de horizon. Eindelijk na veel kleuren blauw en oranje in de lucht, zagen we een knalrode bal tevoorschijn komen. Wat mooi, geweldig! Rondom overal wolken. Een grijze, mysterieuze wereld, een Fata Morgana, een ‘net niet echt’ gevoel. Alsof je niet op aarde was, maar op de een of andere vredige, zacht getinte planeet. Langzaam kwam de zon op en verdreef de kilte, bracht het licht en herschiep de kleurloze wereld met een warme gloed in een overweldigende schoonheid van kleuren. In de verte de Semeru of Mahameru, de hoogste vulkaan van Java, daarvoor de Dasar of Zandzee van de Tenger waar de lage, brede rand van de Bromo uitsteekt met ervoor de geribbelde kegelvorm van de Batok. Dit lijkt een uitzicht op het begin van de wereld: woest, leeg en doodstil, zonder een spoortje van menselijk of dierlijk leven.

Na het genieten van het uitzicht begint de afdaling naar de Zandzee, de grijze lava-as op weg naar de Bromo. Je kunt met behulp van paardjes de weg vervolgen, maar wij besluiten te voet te gaan. Het is een stoffige, zware wandeling en met de warmte van de opkomende zon een ware uitputtingsslag. Aangekomen bij de voet van de Bromo wacht ons een steile trap van 280 treden.

In een 'tempo doeloe, plan-plan’ beklimmen we de trap…

Boven gekomen wacht ons een geweldige beloning: wat een uitzicht, zo mooi en sereen!!!

Zowel het zicht op de rokende, trechtervormige krater van de heilige Bromo als het uitzicht aan de andere kant op de Dasar of Zandzee met in de diepte een tempelcomplex, maakt dat je je heel klein en nietig voelt. Jammer dat we hier niet een tijdje zonder al die drukke medetoeristen konden doorbrengen, want wat mij stil maakte van verwondering, bleek een heel andere, veel luidruchtiger uitwerking te hebben op anderen.

We hebben heel bewust de tijd genomen om van deze momenten ten volle te genieten… ik dacht bij de Tangkuban Perahu dat ik nooit zoiets moois had gezien, maar dit overtrof het gevoel in veelvoud!

Daarna de terugweg: de trap af en weer die woestijn van lava-as door naar de plaats waar de busjes ons op stonden te wachten. Terug naar het hotel voor een douche en ontbijt, daarna de bus in, waar het al snel heel stil was….

Onderweg naar onze laatste overnachting op Java stopten we bij een tabaksplantage. Er kwam iemand vertellen hoe tabak ‘rookklaar’ wordt gemaakt. Eerst worden de bladeren aan een touw geregen waarna ze worden opgehangen. Dan wordt er een vuurtje op de grond gestookt waardoor de bladeren een hele dag gerookt worden. De tabak wordt dus gerookt voordat het gerookt kan worden, grappig!

Bij de aankomst in Kalibaru regent het pijpenstelen! Dat valt tegen.

Eerst maar op de overdekte veranda van ons huisje het verslag van vandaag opgeschreven en toen toch nog even het plantersdorp ingegaan. Aangezien er niet echt een gezellige eetgelegenheid was, zijn we maar terug gelopen naar het restaurant bij de huisjes waar we lekker hebben gegeten.

Nog een nachtje en dan naar Bali! Vroeg naar bed, want het was een lange dag geweest. In de badkamer liep een klein salamandertje die zich vliegsvlug verstopte toen het licht aanging.

Maar van slapen kwam niet veel: waren er in de vorige hotels gezangen tot oproep om te bidden geweest, hier werd een compleet concert gegeven! Van alle kanten kwam het irritante doordringende gezang!

Gelukkig overwon de vermoeidheid!

zondag
| 24 Januari 2010 | 18:58:56

Zondag 30 augustus

Op weg naar Ketapang waar we met de ferry in drie kwartier naar Bali zullen varen.
Het regent nog steeds, hopelijk is het met de overtocht droog, wat heel goed zou kunnen aangezien we midden in het IJengebergte zitten.
Afscheid nemen van Nancy en de chauffeur met bijrijder.

En ja hoor, als we de bus uitstappen schijnt de zon een pit in je rug! Keurig in een rijtje (op verzoek van Rudi, onze gids) lopen we naar de boot.
Daar zagen we jongens in het water liggen die ons aanspoorden om geld te gooien wat ze dan op konden duiken. We gooiden wat roepiahs, maar dat vonden ze de moeite niet om te duiken, wel voor een euro!

De overtocht was heerlijk, met een beetje golfslag en wind. Aan de overkant stond een busje op ons te wachten dat enorm verschilde met de bus die we de hele week hadden gehad: een klein, veel te smal busje, waar wij brede Nederlanders eigenlijk niet met twee mensen naast elkaar in de banken pasten. Daarbij reed de chauffeur alsof hij achtervolgd werd: doodeng!

Gelukkig hebben we ergens onderweg nog geluncht, want het was nog een hele rit naar Kuta, onze eindbestemming. Pas eind van de middag reden we het Salou van Bali binnen, zo zag het er in de eerste instantie uit. Druk, met heel veel mensen en brommers, taxi’s en winkels. We werden naar onze kamers gebracht waar we eerst een heerlijke douche namen. Daarna een hapje gegeten bij de Pizzahut, echt Indonesisch, haha!!! Maar lekker hoor, even geen rijst!!!

maandag
| 24 Januari 2010 | 18:44:36

Maandag 31 augustus

’s Ochtends de welkoms party waar we hoorden dat we diezelfde middag al een van de drie excursies zouden hebben die we apart hadden geboekt.

Dat was even omschakelen, want eigenlijk was een dag rust ook wel lekker. Maar nee hoor, ook de dinsdag en woensdag zitten al vol gepland. Niets aan te doen, gewoon doorgaan. Later zou blijken dat het allemaal geweldig werd!

De excursie van vandaag ging naar het tempelcomplex Pura Taman Ayunm waar een bord buiten stond dat ‘ dames tijdens hun menstruatie niet toegestaan waren’.
Het complex wordt omgeven door een gracht met ontelbare lotusbloemen.

Vervolgens naar het heilige apenwoud, het Alas Kedaton met honderden apen.

Het eind van de excursie is de Pura Tanah (aarde) Lot (zee),de tempel van de aarde gelegen in de zee. Rond kwart over zes zou de zon ondergaan, en deze zonsondergang heeft de naam heel spectaculair te zijn!
Het was geweldig! Jammer dat het om 18.00 uur ging regenen, maar dat had wel als gevolg dat de lucht door de wolken prachtige kleuren aannam.

De regen is trouwens een maand te vroeg, want normaal begint de regen eind september pas. Klimaatverandering?!

Dinsdag 1 september

Vandaag begint de excursie met de Barong dans.
Eigenlijk vind ik de naam ‘dans’ verkeerd gekozen. Het was meer een verhaal dat werd uitgebeeld, een toneeluitvoering. Met geweldige kostuums werd een verhaal verteld, begeleid door een Gamelanorkest!

Via een houtsnijwerkatelier waar prachtige dingen werden gemaakt reden we naar de olifantsgrot, de Goa Gajah, waar we allemaal in een sarong werden gewikkeld, ook de mannen.

Onderweg zagen we regelmatig borden met: “Hati hati ADA proyek”. Toen ik Safar, onze gids vertelde dat ik Ada heet, vertelde hij dat dit betekent: Er is.
Dus: voorzichtig, er is een project. Hij vertaalde het vrij: 'voorzichtig', of 'pas op voor Ada'!

We brachten nog een bezoek aan een kruidentuin waar ik in een soort wok koffiebonen heb mogen branden. Ook heeft Safar een doosje van palmblad voor me gevlochten waar rijst in gekookt kan worden.

Na de lunch op een hoge berg bij Kintamani en een bezoek aan de Tampak Siring, een heilige geiser waar de Tirta Empul omheen is gebouwd, begon het weer te miezeren.

Onderweg zijn we nog gestopt om te kijken bij de voorbereiding van een groepscrematie. Indrukwekkende bouwwerken waar de doden op zouden worden vervoerd naar hun laatste rustplaats waar ze in een koe van een soort papier-maché werden gelegd om massaal te worden verbrand.

Alles bij elkaar dus weer een dag met heel veel indrukken!

Woensdag 2 september

Vandaag de laatste dag met ‘verplichtingen’.
We gaan weer naar twee van de duizenden tempels die Bali rijk zijn. Overigens wel een tegenstelling met Java, daar is de grootste groep inwoners Islamitisch en op Bali hangen merendeels het Hindoeïsme aan. Hier op Bali heeft ieder huis een tempel, moet binnen het huis elke kamer door een priester worden ingewijd en worden overal elke dag weer offers neergezet. Je ziet dan ook op straat, op het strand, op de weg, in de auto, echt OVERAL offers liggen!!!

Naar Tenganan, een dorp waar prachtige handarbeid werd verricht en we geverfde vechthanen zagen.

Naar de Goa Lawah, de vleermuizengrot, een tempel waar ontelbare vleermuizen huisden.

Bij de Pura Besakih zie je bij een heldere dag op de achtergrond de vulkaan Gunung Agong. Helaas was het nogal nevelig en de bewolking hing als een sluier om de tempel heen. De uitbarsting van de vulkaan heeft in 1963 een flinke verwoesting aangericht van deze tempel. Sommige gedeelten zijn alleen toegankelijk voor de Hindus, zij lopen met offers op het hoofd naar de tempel.

In het Kertha Gosa palace, het oude gerechtshof, hebben we veel mooie schilderingen gezien, evenals oude meubels, muziekinstrumenten en kranten.

Een extra stop hebben we nog gemaakt omdat ik zo graag in een rijstveld wilde staan. Safar heeft rijstaren voor me geplukt, hetgeen geluk en voorspoed brengt. Vertrouwen we dan maar op…
Aan het eind van deze laatste excursiedag zijn we zo’n beetje ingestort op ons balkon. Wat een indrukken hebben we te verwerken!!!!
We krijgen een sms van onze oudste zoon dat er een aardbeving is geweest op Java. Meteen het journaal aangezet, maar dit werd nog niet vermeld.

Donderdag 3 september

Het regent dat het giet!!!!
Na een lang, ontspannen ontbijt lekker op ons balkon foto’s zitten bekijken van de achter ons liggende dagen. Eekhoorns en prachtige vogels zorgen voor kijkplezier.

Even naar de thuisblijvers gemaild dat we niets hadden gemerkt van de aardbeving op Jakarta, afgelopen dinsdag.
Bij het journaal zagen we nu dat het episch centrum vlak langs de spoorlijn lag waar we een paar dagen tevoren hadden gereden.
Het is een vreemd idee dat we daar pas vorige week zijn geweest.

We maken ons klaar om te gaan wandelen, maar de regen gooit roet in het eten. Dan maar naar een massagesalon waar we ons anderhalf uur hebben laten verwennen!
Daarna een beetje rondgewandeld in de buurt en lekker relaxed gegeten.

Geen spectaculaire dag, maar wel lekker rustig….

Vrijdag 4 september

Vandaag zijn we helemaal naar het vliegveld van Denpasar gewandeld. Heerlijk langs het strand, af en toe met je voeten in de zee.
Aan het eind van het strand van Kuta stond een grote tempel. Werkelijk honderden mensen, allemaal in het wit gekleed en met heel veel offers waren daar aanwezig. Allemaal gekomen op brommertjes!

Na diverse mensen te hebben gevraagd of ze engels spraken, trof ik iemand die inderdaad kon vertellen wat er aan de hand is.
Dit blijkt een offerdienst te zijn voor overleden voorouders. Deze offers worden gebracht in de hoop dat hun zielen rust krijgen in het hiernamaals.
Verder ging de wandeling langs luxe hotels en armetierige krotten. Uiteraard wilde ik voelen hoe de Indische oceaan voelde. Nou, heel krachtig dus! Voordat je het weet ben je een deel van je badkleding kwijt…

Om 18.00 uur zorgen dat we op het strand zijn voor de zonsondergang.
Nog een volle dag, dan zit de vakantie er weer op!

Zaterdag 5 september

Vandaag gaan we liggen!!! Op het strand, althans op een bedje met parasol. Die heb je wel nodig, in de zon gaat echt niet lang!

’s Middags nog wat roepias uitgegeven aan souvenirs en toen was het tijd voor de koffer.
Nog een keertje kijken hoe de zon ondergaat. Spectaculair deze keer. Lijkt wel of het speciaal was om deze vakantie een mooi einde te geven….

Zondag 6 september

Op het gemak ontbeten en koffie gedronken. Dan de reisspullen klaar gezet, de koffers naar beneden en wachten op het transport naar het vliegveld. Dit was weer zo’n akelig klein busje waar nu dus ook de airco het niet deed. Gelukkig was het maar voor een half uurtje, langer zou niet uit te houden zijn!
Inchecken en dan wachten.
Om 16.00 uur vertrekken we naar Hong Kong, een vlucht die 4.45 uur gaat duren. We zitten riant, drie stoelen voor ons tweeën.
Dan overstappen in Hong Kong. Controle na controle. En weer wachten, want pas om 0.15 uur zullen we naar Amsterdam vertrekken. We genieten met elkaar na van de reis en lachen met onze reisgenoten om de simpelste dingen. Nadat we geïnstalleerd waren in het vliegtuig, was er plots een hele consternatie in het andere gangpad. Een kind blijkt koorts te hebben en het hele gezin moet uit het vliegtuig. Omdat uitgesloten moet worden dat

er iets van terrorisme in het spel is, moet alle handbagage nagekeken worden. Dit levert meteen een vertraging op van 30 minuten. Geeft niets, veiligheid gaat voor alles!!!
We beginnen aan het laatste stuk van onze vakantie. Het vliegtuig maakt een draai naar rechts, richting Gungzaou. Om 2.15 uur zijn we Yekaterinburg al gepasseerd. Wanneer ik uit het raampje kijk, zie ik al een paar uur de zon opkomen, het is net een schilderij! Wanneer ik op het kaartje kijk, zie ik dat Moskou nadert en Nizhiny Novgrod. Daarna is St. Petersburg aan de beurt. Het is nog 3 uur en 35 minuten tot Amsterdam. Rond een uur of 4 krijgen we het ontbijt, op de kaart Vilnis, Tallinn. Nog 1 uur en 49 minuten te gaan.

Dit was een vakantie om nooit te vergeten,

met veel mooie herinneringen en
geweldige indrukken.
Herinneringen die we delen
met een ontzettend leuke
groep mensen.

Home

weblog sinds: 2009-09-16

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.